‘Dit is een stuk dat gemaakt móét worden, ook al verdienen we er niets mee,’ aldus Albert Verlinde van V&V Entertainment over Als de dood. Renée Soutendijk schittert als Vivian Bearing. Bij een routinecontrole is geconstateerd dat ze eierstokkanker heeft, in een vergevorderd stadium. De voorstelling laat haar leven over een periode van acht maanden zien, vanaf dit moment tot aan haar dood. In die maanden ondergaat ze de zwaarst mogelijke behandeling. Het publiek beleeft mee hoe Vivian de mensonterende omstandigheden in het ziekenhuis doorstaat. Als de dood beleefde op 8 maart de première en Martijn Groenendijk was erbij. Lees verder

Jörgen Hofmeester. Vader van zijn zonnegodin Tirza. Ontstaan uit het brein van Arnon Grunberg, beklimt hij nu eindelijk het toneel. Regisseur Johan Doesburg begeleidt hem hierbij. ‘Het lukt jou helemaal niet, het leven’ zegt zijn vrouw tegen hem. Ze heeft gelijk, want Hofmeester houdt van zijn dochter. Zielsveel. Te veel.  Lees verder

Vier mensen zitten verveeld aan het aftandse tafeltje met een plastic kleedje. Het interieur van een bijna vergane vakantiewoning. Soms ruik je zelfs dat vochtige, oude luchtje dat in deze huisjes woont. “Zullen we een spelletje doen?”  vraagt Ton.  De blik van Esther verandert van “best een goed idee” naar “neu, liever niet” als ze de gezichten van de anderen ziet.  Zie hier het drama van een saaie zondagmiddag.Een groep mensen is ontevreden over het hier en nu. Het gapende gat tussen verlangens en realiteit. Fantasie biedt hen een weg naar buiten, letterlijk en figuurlijk. Horizon van Kassys gaat over weg willen. Over denken dat het ergens anders beter is. Hoe kan dat beter verbeeld worden dan met een roadmovie. En dus zag Ester van Aalst twee voorstellingen. De eerste gewoon op het toneel en de tweede op het scherm daarachter. Alter ego’s op weg in een ouwe mercedes. Lees verder

Maria, een jonge Braziliaanse winkelbediende, verlangt hevig naar het grote avontuur en de liefde. Onder valse voorwendselen wordt zij naar Genève gelokt en belandt in de prostitutie. Ze berust in haar lot. Ook de prostitutie is uiteindelijk een vak als ieder ander, met regels, werktijden en vrije dagen. Maria observeert zichzelf, de mannen in haar leven en beschrijft de details van het verlangen. Ze beheerst haar geest, bestuurt haar lichaam en staat zichzelf niet toe verliefd te worden. Totdat ze een jonge schilder, Ralph, ontmoet. Het Noord Nederlands Toneel is het eerste gezelschap dat een voorstelling maakt naar het boek Elf Minuten van Paulo Coelho. Karianne Henkel bezocht de première. Lees verder

Stel je Holland voor over een half millennium, waar denk je dan aan? Juist: water. Over onafzienbare tijd bestaat Nederland, zoals wij het kennen, niet meer. Met die gedachte begint de proloog van de theatermarathon Tuin van Holland van Toneelgroep De Appel. Op de speelvloer is de zeebodem gecreëerd, dan verschijnt uit het plaffond een Amerikaanse duiker. Hij onderzoekt de bodem en drie maal raden wat hij vindt: Holland! Onder het zand komen één voor één, de Goudse kaas, de bos tulpen, een klomp en het stadsbord van Utrecht tevoorschijn. De toon is gezet. We kijken naar een productie over Nederland. Maar wat is dat Nederland eigenlijk? Dat is de vraag die meteen aan het publiek gesteld wordt. Bestaat de ‘Nederlandse identiteit’ eigenlijk wel? Of heeft Maxima toch gelijk, en bestaat ‘De Nederlander’ alleen maar in het paspoort. Tuin van Holland is de nieuwste regie van Aus Greidanus, die eerder al de twee succesvolle theatermarathons Tantalus en Odysseus regisseerde. Laura van Merwe bezocht de première.  Lees verder

Conceptueel gezien een heel mooi idee: door slachtoffer en beul naast elkaar te zetten, wordt een  besef  verkregen van hoe bizar oorlogvoering eigenlijk wel niet is. Door dan ook nog eens teksten te gebruiken die geschreven zijn door een primaire bron, krijg je een intense schets van de realiteit. In de voorstelling Anne en Goebbels: een confrontatie, wordt met de dagboeken van Anne Frank en Joseph Goebbels een voorstelling gemaakt waarin de werken, die de twee zelf hebben geschreven, letterlijk worden gebruikt als dramatische tekst. Lees verder

Hoe komt het toch dat we onze gevoelens niet meer kunnen toelaten? Bouwen we alleen een stad in ons hoofd? Hebben we ons onderbuikgevoel afgeserveerd? Willen we nog wel van elkaar houden of wordt ook dat ouderwets in de snelle elektronische wereld? Claire blijft in ieder geval zoeken naar haar eigen emoties ook al zit juist zij vast in een eigen verzonnen verhaal. De Veenfabriek speelt De City, van de Britse schrijver Martin Crimp. Een zeer talige tekst, waarbij regisseur Paul Koek en muziektheaterensemble de Veenfabriek het aandurven om er muziek onder te zetten. Martijn Groenendijk bezocht de première in Scheltema te Leiden.  Lees verder

TONEEL, een mieterig sprookje met oogschaduw en gekleurd licht.  TONEEL is een voorspelling die we eigenlijk niet durven spelen. We kunnen niet zingen maar we doen het toch. De gymzaal is het speelterrein: daar zijn we prinsen en ridders. En in gescheurde trainingspakken worden we verliefd. Theatergroep Max maakt toneel voor XXS tot en met XXL. De voorstelling TONEEL  is een XXL-voorstelling en speelt alleen in gymzalen. Ester van Aalst ging kijken.  Lees verder

Het hele toneel is bezaaid met zwart zand. Daarop een gekleurd dekentje. Daarachter een grote wit laken. De notaris (Goele Derick) wacht. Je houdt je adem in en wacht mee. Jeanne en haar broer Simon (Esther Scheldwacht en Nasrdin Dchar) komen op om het testament van hun overleden moeder, Nawal Marwan, te zien. Ze laat haar kinderen een heftige opdracht na. Het Ro Theater speelt met Branden een duistere oorlogslegende. Lees verder

Lucinde, een modern luguber sprookje. Een jongetje zit in bad. Hij bukt zich naar het afvoerputje en kijkt er in. Vanuit de lucht kijkt hij naar beneden en ziet velden, akkers en bossen. In het midden ziet hij een boerderij in het veld liggen. Een boer, een knecht en een meisje dat wandelt. De boer ligt in het veld, de knecht werkt hard en het meisje brengt melk.  Marcel Osterop (1979) en Constance Kruis (1977) spelen en vertellen Lucinde, een voorstelling die al zoekende en werkende is ontstaan op de vloer. Lucinde vertelt het verhaal van een jongetje dat vanuit de badkuip naar beneden kijkt. Daar ziet hij een wereld waarin drie individuen elkaar ontmoeten en die elk op zijn eigen manier proberen om te gaan met de vergankelijkheid van het leven. Lucinde wordt gespeeld door Theatergroep Cargo, Ester van Aalst ging kijken. Lees verder