Het doorbreken van het liefdeloze zwijgen

143381-Ro Theater_Als ik de liefde niet heb_©Leo van Velzen_5553-52e616-original-1412154490Dit jaar sloot de Rooms-Katholieke Kerk het meldpunt voor seksueel misbruik. Dat terwijl er nog zo veel verhalen onvoldoende of helemaal niet aan het licht gekomen zijn. Zo ook het verhaal van priester Remy Jacobs. Hij kiest een onconventionele manier om deze situatie aan de kaak te stellen. De priester zoekt contact met theatermaakster Marjolijn van Heemstra om zijn ‘kleine verhaal in het grotere’ te plaatsen. Want het theater is als een moderne mis: het is de laatste plek waar een gemeenschap samenkomt om collectief iets te beleven. In Als ik de liefde niet heb van het Ro Theater zien we de twee samen in actie.

Maar wat wil Remy met de voorstelling bereiken? Dat is waar Van Heemstra naar op zoek is. Ze biedt hem troost, ze snauwt, ze bijt, ze vergelijkt, ze volgt en ze luistert. Alles om de ware gevoelens van Remy uit de tent te lokken. Wil hij wraak nemen? Wil hij ze ‘pakken’, de mannen die hem hebben betast en zijn geloof hebben ontnomen? Nee, voor Remy is het een zoektocht naar de liefde. De liefde voor de kerk, waaraan hij op jonge leeftijd besloot zijn leven te wijden. De theatrale vorm waar Van Heemstra voor kiest, zorgt voor een razend tempo, zonder aan verhalen voorbij te gaan. Met een vlammend betoog, reconstrueert zij de belevenissen die zij in het afgelopen jaar met Remy heeft beleefd, met een scherpe, bij vlagen hilarische blik.

Van de liefdeloosheid naar het licht

In Als ik de liefde niet heb zien we een energieke, hoogzwangere Marjolijn van Heemstra en een timide Remy Jacobs, die zich eerst lijkt te verstoppen voor het publiek. Van Heemstra leidt hem er doorheen, als een bisschop zijn volgeling, als een moeder haar kind. Ze vertelt zijn verhalen, zijn achtergrond, zijn wens om de stilte te verbreken, maar vooral ook hoe zij hier samen een weg in proberen te vinden. Zo zien we de kerk waar hij zijn roeping vond, maar ook de zijvleugel waar het misbruik plaatsvond. Maar boven alles zien we twee mensen die elkaars verhaal willen begrijpen. Tot Remy zelf meer naar voorgrond treedt en vertelt. Van het willen drinken van de beker van Jezus, zijn opofferingen, zijn immense behoefte om er voor de mensen te zijn. Maar ook hoe hij is vernederd, hoe mensen wegkeken, over de ‘preken die hij niet meer heeft gepreekt’. Het jarenlange zwijgen is voor hem geen optie meer. Want om opnieuw bij de liefde te komen, moet hij vanavond weer diep de duisternis in, langs de liefdeloosheid naar het licht. Het zijn deze momenten die je genadeloos naar de keel grijpen.

De liefde vergaat nooit

Van Heemstra bewijst met haar aanstekelijk enthousiasme en oprechte bevragingen definitief hoe ‘echt’ zij theater kan maken. De kleine beweging van de theatermaakster over haar hoogzwangere buik, als een oerteken van moederlijke bescherming, is een prachtig subtiel, maar immens groot gebaar. Want, zoals Remy spreekt in de woorden van Paulus: ‘De liefde vergaat nooit.’

Tekst: Tim van der Voort

Foto: Leo van Velzen

Gezien: 21 oktober, Theater Frascati, Amsterdam

Kijk hier voor meer informatie over Als ik de liefde niet heb van het Ro Theater.

Lees ook:Publiek Ro Theater steunt massaal Fonds Slachtofferhulp
Lees ook:Per ongeluk heel actueel
Lees ook:Marjolijn van Heemstra maakt eerste voorstelling voor Ro Theater
Lees ook:Marjolijn van Heemstra genomineerd voor Zürcher Kantonalbank Förderpreis
Lees ook:Marc-Marie Huijbregts als Sheherazade

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>