Holland Festival: Thyestes, hedendaags kotsen!

De grote zaal van Theater Bellevue is afgeladen. In het midden een wit toneelraam in fel TL. Aan weerszijden het publiek dat ook wordt beschenen. Geen kans om je te verstoppen, gelaat en eerste reacties zijn direct zichtbaar door het verlichte toneelbeeld.

Lichtkrant en beeldschermen vertellen de Griekse mythe. Te luid kerkgezang, een kwart stopt net als ik zijn vingers in zijn oren. Door het felle licht in de witte kooi, zien we aan de andere kant dezelfde spanning op de gezichten als om ons heen. Theaterpubliek: 19+,  incrowd uit de theaterwereld.

Direct relaxed, verstrooiend

Drie leuke mannen, in mooie choreografie over het toneel verdeeld, gekleed in spijkerbroek, easy going en gemoedelijk met flessen wijn en overal mobieltjes aan opladers die piepen of trillen, kletsen wat. De sfeer is direct relaxed, verstrooiend en je voelt nog niet aan wat er hierna komt  Ze hebben het over het verlangen naar vriendinnen. De gesprekken zijn grappig als ‘zooiende’ studenten onder elkaar. Om zijn zichtbare opwinding te kalmeren, vertelt er een, hield hij zijn handen voor zijn kruis en riep ‘Margaret Thatcher, Margaret Thatcher’.

Humor, sensualiteit, seksuele opwinding, en alle gruweldaden. De scènes gaan snel, met rode letters in de lichtkrant worden ze expliciet aangeduid. We gaan van 8,9,10 naar eerdere scènes. Flasbacks voor de ontknoping.

Rauw en onverschrokken

De Griekse mythe van Seneca Thyestes, gaat over een onttroonde koning, die door zijn eigen broer, het vlees van zijn kinderen krijgt voorgezet. Moord, incest, verkrachting, alles komt aan bod en wordt zo levensecht en gruwelijk, doordat Stone, het verhaal door slechts drie acteurs laat spelen, Thomas Honning, Chris Ryan, Toby Schmitz, op zijn manier met hun spel: Real time, rauw en onverschrokken. Bloot wat bloot moet, bloed wat rood moet. Harde muziek. De mannen spelen de rollen vol overgave. Ook de man die de vrouw speelt is de vrouw, zonder jurk of  rekwisieten.

Misselijk kom ik buiten. Een oudere heer stamelt ‘echt naar, echt naar’. Jongeren aan een tafeltje, kijken glazig voor zich uit: ‘ik vond het mooi’, ‘viriel’. Een ervaren theatermaker vroeg zich af wat hij zou hebben gedaan. Hij miste iets, wist niet wat, ‘misschien langzamer de spaghetti opdienen’. Een deel van de cast van Toneelgroep Amsterdam, o.a. Marieke Heebink, Hans Kesting, Bart Slegers, ze waren er, geen spoor van spel op hun gelaat.

Onthutsend

Meesterlijk hoe Stone de thematiek van Thyestes, in, naast en om ons heen plaatst. Onthutsend! Misselijk makend, hedendaags kotsen. Sla de krant morgen maar weer open.

Tekst: Janneke Holtslag

Foto: Jeff Busby

Gezien: 23 juni, Theater Bellevue, Amsterdam

 

Lees ook:Wereldpremière Sisters in Ostadetheater
Lees ook:Vrouwen aan de macht
Lees ook:Bloot geeft kijkje achter de schermen bij TA
Lees ook:Oostenrijks gezelschap speelt Mijn Elektra
Lees ook:Parade: Charisma George en Eran houdt voorstelling staande

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>