Holland Festival: Rossellini in de huid van copulerende dieren

Iets krioelt er in de lucht van de grote zaal van de Stadsschouwburg op vrijdag 20 juni, in afwachting van de voorstelling Bestiaire d’Amour van Isabella Rossellini, onderdeel van het Holland Festival. Achter me hoor ik twee oudere stemmen: ‘Mijn moeder zou dit leuk gevonden hebben, ze was dol op seks’. Als ik omkijk zie ik twee blonde bob-kapsles, rode lippen, keurige mantelpakjes.

Verder ook vrolijke verwachtingsvolle gezichten, van 19 tot 90 jaar, die kijken naar een eenvoudig toneelbeeld. Zwart kleed, zwart katheder, rechthoekig beeldscherm in fluorescerend groen.

Als Rossellini opkomt met haar ronde gezicht en pagekapsel, in dominee jurk, maar dan open tot aan de boord, broek er zichtbaar onder, breekt ontspanning door op de gezichten. Ze draagt een gedeukte blauwe emmer met graan en kleurrijke bloemen en vraagt wat we leuker vinden om te geven de kleurrijke of de voedzame gewassen? Al snel gevolgd door: waarom wordt sexappeal bij mensen afgekeurd en toejuicht bij bloemen?

Sadomasochisme bij slakken

In rap tempo volgen alle seks- en voortplantingsvariëteiten bij dieren elkaar op. Type ‘wist je dat?’. Van kwal, dolfijn, slak, tot olifant. Schalks lachend gaat ze in op alle vormen van seks, van sadomasochisme bij slakken, groepsverkrachting bij eenden, waarbij het biologische labyrint van het vrouwtje bepaalt welk sperma haar eitjes mag bevruchten.

Rossellini, professioneel en komisch, geniet en houdt het publiek in haar macht. Haar rol op het podium wisselt met korte fragmenten van de door haarzelf geschreven, geregisseerde en geacteerde film ‘Green Porno’ uit 2008, waarin we Rossellini zien acteren als een van de dieren die de seks met het ander dier bedrijft. Open, komisch, nergens vulgair.

‘Green Porno’

Spreken en filmbeelden, wisselen elkaar af net als de seks-varianten uit het dierenrijk. Ook vraagt ze zich via een komisch filmfragment af hoe het nu precies verliep bij de Ark van Noach. Seks en voortplanting, komt overduidelijk, niet slechts van de man-vrouw. De kwallen op elkaar, waarbij steeds de onderste de vrouwelijke rol vervult, op de loopplank van de Ark van Noah, zeggen genoeg.

Driekwart zijn we op weg, de sequentiële vorm, spreken, film, spreken, verveelt. Na seksvariëteiten stapt ze over op moederliefde in de natuur. Van totale opoffering tot weloverwogen kannibalisme. Ze eindigt met een familiefoto van haar, haar moeder, actrice Ingmar Bergman, en haar vader, de regisseur Rossellini. Ze vertelt dat ze vaak vergeleken werd. Ze was niet zo knap als haar moeder. Uiteindelijk eindigt ze dapper door haar eigen uniciteit te claimen.

De vraag waarom ze als kind al gefascineerd was door copulerende dieren en wat ze precies wilde zeggen blijft open. Haar lezing en de film ‘Green Porno’ zouden het goed doen bij seksuele voorlichting op middelbare scholen, en een hart onder de riem voor een ieder die zich ‘anders’ voelt.

Rossellini, toont met Bestiale d’Amour dat ze nog zoekende is, of slechts ‘een gast van de avond’ was.

Tekst: Janneke Holtslag

Foto: Mario del Curto

Gezien: 20 juni, Stadsschouwburg Amsterdam

 

Lees ook:Parade: The power of sex (by Blush)
Lees ook:TA-acteurs in Zwart Water
Lees ook:Elf minuten in de prostitutie
Lees ook:Rachel Weisz in verfilming Reigen
Lees ook:Fringe: Over een actrice die niet kan stoppen met spelen

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>