Palestra Rex, science fiction of realiteit?

We zijn online. Jij, de buurman, de kassajuffrouw, de politie-agent, de baas. We bloggen, posten, twitteren delen elke dag, elk uur, elke minuut de kleine en grote belevenissen in ons bestaan. Onschuldige informatie? Wat wil je zien? Eerste tandje? Eerste schooldag? Al strompelend uit de kroeg? Sex tijdens een strandvakantie? We hebben niets te verbergen dus verbergen we niets.

In de schaduw van de jeugdige ego’s beraamt één vrouw een illegaal plan. Een levensgevaarlijke ontsnappingspoging uit het net van informatie. Voor eeuwig het land verlaten. Het land dat in niets meer lijkt op dat zij kende van haar jeugd. En dan, hulp uit onverwachte hoek. Maar wie kan je vertrouwen? Palestra Rex, van Theatergroep Drang, is een futurischtische sage gespeeld in de Hangar 36, de voormalige werkplaats van de KPN aan de Brinckhorstlaan in Den Haag. Overdag een design-bolwerk van bedrijven uit de creatieve branche en ’s avonds de plek waar Drang tot en met 26 februari haar nieuwe productie speelt.

De voorstelling neemt je mee naar een wereld in de (nabije?) toekomst. Alles staat online en niks is meer geheim. Of toch? De kleinzoon van de vrouw die wil ontsnappen heeft security level drie. “Van de zeven” vult hij trots aan. Dan blijkt de ondervrager security level elf te hebben. De blik van de ietwat naïeve jongen spreekt boekdelen: de wereld zit heel anders in elkaar dan hij dacht. Die naïviteit heeft Noa niet: zij heeft door dat in deze wereld alles gecontroleerd en in de gaten wordt gehouden. Een jonge meid met een flinke kuif. Palestra Rex is haar verhaal, haar waarschuwing voor ons. De helpers van Noa en de oude vrouw die wil ontsnappen worden allemaal opgepakt en de ondervrager laat geen middel geschuwd om hen te laten praten. Op toneel raakt hij ze met geen vinger aan, de martelingen worden op afstand uitgevoerd. Een prachtig staaltje timing van de acteurs. En ja, dat komt aan bij de toeschouwer. Waarschijnlijk meer dan wanneer er daadwerkelijk lichamelijk contact was geweest.

Toos Scheffers (1928) speelt de oude vrouw die wil ontsnappen aan het leven vol informatie. In een samenleving waar oud-zijn steeds vaker meteen een brevet van onvermogen lijkt laat Toos zien dat dat absoluut niet waar is. Prachtig gespeeld. De vormgeving is sober: vrijwel het hele toneel is leeg. Slimme belichting en de steunpilaren nemen je mee naar het park, het kantoor en de verhoorruimten. Het is onduidelijk waarom de stoelen in de zaal schuin opgesteld zijn. Deze opstelling levert een prachtig beeld op bij het binnenlopen maar continue schuin kijken gaat toch vermoeien.

Het is bijzonder dat in deze voorstelling waar digitale informatie, gadgets en computers de hoofdrol spelen geen enkel apparaat op het toneel verschijnt. Het vele computerwerk dat de acteurs doen wordt uitgebeeld door tik en swipe-gebaartjes. Alleen aan het eind van de voorstelling verschijnt er een gadget en komen toneelstuk en werkelijkheid bij elkaar. En ja, dan blijkt dat deze sience fiction-thriller helemaal niet zo sience fiction is. Palestra Rex is weer een aanrader van theatergroep Drang.

Tekst: Ester van Aalst

Lees ook:MacBeth versus meesteroplichter Madoff
Lees ook:Sylvia Kristel als gokverslaafde bejaarde met Bagage
Lees ook:Moderne Medea draagt dezelfde tragiek
Lees ook:Vakmanschap in weer een kerstrevue
Lees ook:Saaie seks bij Dood Paard

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>