Eenvoud intrigeert de Meeuw van Toneelgroep Amsterdam

Schermafbeelding 2013-06-22 om 15.59.17Toneelgroep Amsterdam presenteert op het Holland Festival De Meeuw. Tsjechovs bekende verhaal over de jonge Konstantin die houdt van Nina, een ambitieus meisje van het platteland. Regisseur Thomas Ostermeier bewerkt hiermee voor de eerste keer iets van de Russische schrijver. Hij deed dit met eenvoud en wist zo te ontroeren.

Konstantin heeft zojuist zijn eerste toneelstuk geschreven en gaat dat samen met Nina spelen voor zijn moeder, de beroemde actrice Arkadina. Zijn experimentele, absurdistische toneelstuk valt echter niet in de smaak. Op zijn zachts gezegd. Konstantin voelt zich een mislukkeling. Nina heeft ondertussen haar oog laten vallen op de minnaar van Arkadina en verlaat Konstantin. Twee jaar later ontmoeten Konstatin en Nina elkaar weer. Hij is ondertussen een geslaagde schrijver, haar carrière als actrice is mislukt. Tsjechovs verhaal De meeuw vertelt over de zoektocht naar liefde en erkenning maar een catastrofe is niet te voorkomen.

De meeuw van Toneelgroep Amsterdam is een ingetogen voorstelling. Bijna kabbelend worden we meegenomen in de schrijdende liefdesverhalen. “Ik ben ongelukkig dus ga ik trouwen en dan word ik op een andere manier ongelukkig.” Janni Goslinga speelt Masja, de moeder van Konstantin met verve. Zij gooit haar lange lijf in de strijd en verleidt met woord en daad. Of het nu zonnebadend is of haar minnaar verleidend. Fraai tegenspel levert de jonge Hélene Devos als Nina. Ingetogen maar geleidelijk aan onder je huid kruipend. Of beter gezegd onder de huid kruipend van de schrijver Trigorin (Hans Kesting). Kesting laat zich met zijn ietwat slome en zelfverzekerde spel zeer geloofwaardig door zowel Masja als Nina verleiden.

Kippen op het toneel? 

Schermafbeelding 2013-06-22 om 16.00.13Ja, er lopen twee kippen op het toneel. Riskant want stelen kinderen en dieren niet de show? De rest van het toneelbeeld is eenvoudig: een vierkant houten podium en een achterwand met grote witte doeken. En een bij elkaar geraapt zooitje van inklapbare campingstoeltjes met vrolijke bloemetjes. Daar wachten de acteurs rustig op hun beurt.

Aan de kant van de witte achterwand schildert iemand een berglandschap. Zo word je meegenomen naar platteland. Bij het tweede bedrijf, als de familie in de hitte onder de schaduw van een grote lindeboom zit, verschijnt langzaamaan een grote linde. Een mooi schimmenspel. En inderdaad af en toe stelen de kippen de show. Ook omdat ik op een gegeven moment een kip kwijt ben. Toch duurt dat afdwalen maar kort: het spel op het toneel is te intrigerend om je lang druk te maken over kippen. De Meeuw is door het ingetogen en ietwat trage spel wel een lange voorstelling geworden. Een klein beetje meer pit had wel gemogen.

Tekst: Ester van Aalst

Gezien: 19 juni, Stadsschouwburg Amsterdam

Foto: Jan Versweyveld

Meer informatie vind je hier.

 

 

.

 

Lees ook:Tsjechovs Meeuw: geloofwaardig en boeiend
Lees ook:Hans Kesting breekt voet
Lees ook:Romance Peter Lusse en Kiki Classen
Lees ook:Hans Kesting ‘best actor’
Lees ook:Schitterende vrouwen in Afterparty

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>