Meer eigen verbeelding dan letterlijke magie in BUG

BUG 09 Sanne PeperEen typische hotelkamer. Minibar, brandalarm en niets-, of juist alleszeggende kunst aan de muur. Een decor waarin je zoekt naar de magische trucs van Ahlbom. Niets is voorspelbaar, alles is mogelijk. De bewoonster van de hotelkamer is Agnes die een honkbalknuppel onder haar hoofdkussen bewaart. Omdat ze lang genoeg getrouwd is om ‘s avonds bang voor haar ex te zijn. Jakop Ahlbom brengt in BUG twee mensen samen die elkaars leegte weten te vullen.

BUG is gebaseerd op het bestaande verhaal van de Amerikaanse schrijfster Tracy Letts. We zien de gescheiden Agnes, die zich opsluit in een hotelkamer om zich te beschermen tegen haar gewelddadige ex. Ze grijpt hierbij naar drank en drugs. Een combinatie die Agnes met vlagen ook helpt om haar verloren kindje te vergeten. Letterlijk verloren, in een supermarkt, bijna tien jaar geleden. Dit gegeven wordt soms erg letterlijk uitgebeeld in voorbij rollende boodschappenwagentjes en geprojecteerde baby’s.

Tijd voor tederheid

Als ze in contact komt met de zachtaardige Peter, bloeit Agnes op. Prachtig gespeeld door Tamar van den Dop, die haar liefde uitbouwt tot een zekere vorm van afhankelijkheid. De spanning tussen beiden maakt plaats voor een moment van tederheid wat in alle rust haarfijn wordt uitgespeeld. Vanaf dat moment wordt Peters probleem zichtbaar: een obsessie tegen ongedierte dat zich in de hotelkamer uitbreidt. Hysterisch goed gespeeld door Bram Coopmans. De vervreemding, die kenmerkend is voor Ahlbom, gaat hand in hand met de groeiende onrust in Peter. Handen verschijnen uit de raarste plekken. We zien hallucinerend bewegend behang en veel bloed. Voor de toeschouwer een versnelling.

Wat is echt?

Toch blijft de magie uiteindelijk achter bij de uitzinnigheid van Peter, die gelooft in complottheorieën die de Amerikaanse overheid tegen hem gesmeed heeft. Dit doet me denken aan de film Shutter Island. Als toeschouwer is het moeilijk vast te stellen wat echt is en wat niet. Is de luizenplaag echt? Nestelen de beestjes zich echt onder de huid waardoor Peter en Agnus zichzelf open krabben? Heeft het samenzijn de plaag aangewakkerd? Misschien is dat het doel van Ahlbom: niet weten wat echt is, wat we moeten geloven en wat niet. Hoe kan het ook anders in een wereld waarin alles lijkt te kunnen, maar niemand weet wat er nu echt gebeurt. Misschien moeten we een voorbeeld nemen aan Agnes. Ze grijpt alle mogelijk antwoorden aan om haar vragen over haar kleine te beantwoorden. Of het klopt weet ze niet, maar dat doet er allang niet meer toe.

Tekst: Inge Schouten

Foto: Sanne Peper

Gezien: 25 februari, Griffioen, Amstelveen

BUG is nog te zien tot en met 18 mei. Kijk hier voor alle speeldata.

Lees ook:Nettie Blanken vervangt Van Kralingen
Lees ook:Dracula geannuleerd
Lees ook:Man met hoed op de Parade
Lees ook:Jakop Ahlbom vraagt om lening
Lees ook:Jakop Ahlbom wint Haagse publieksprijs met ‘Innenschau’

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>