Erik of het klein insectenboek: Een kleine grote wereld

Woensdagmiddag, de scholen zijn eerder uit en het is tijd voor familie-uitjes en verjaardagspartijtjes. In een zaal vol gespannen kinderen neem ik als een van de oudste bezoekers plaats en voel mij weer even tien jaar. Alsof ik voor het eerst in de drukte van de stad een toneelvoorstelling ga bekijken. Ook ik ben erg benieuwd naar wat er komen gaat; zal het stuk alleen voor kinderen een belevenis zijn? Dan wordt het licht gedempt en hoewel het geroezemoes nog even aanhoudt, blijkt al snel dat Peter Drost met zijn vertolking van Erik of het klein insectenboek van Godfried Bomans, zonder enige moeite de aandacht van zowel jong als oud voor zich weet te winnen.

Het is 100 jaar geleden dat Godfried Bomans werd geboren en daarom staat de landelijke campagne Nederland Leest geheel in het teken van het werk van de schrijver. Het Toneelgezelschap Beumer en Drost bracht al in 1992 deze voorstelling met succes op de planken en ook nu, zoveel jaren later lijkt het verhaal van Erik verteld door Peter Drost niet in populariteit te hebben ingeboet.

In het midden van het toneel hangt als een kleine circustent een wit doek, waaronder een ouderwets kinderbedje staat. Drost verschijnt alleen op het toneel en laat ons kennismaken met Erik Pinksterblom, een negenjarige jongen die in de vooravond van een repetitie over Solm’s klein insectenboek verlangend kijkt naar de Wollewei, zijn lievelingsschilderij dat boven het bedje hangt. Kon hij daar maar even in verdwijnen, mijmert hij en tot zijn grote verbazing is dat precies wat er gebeurt. Wanneer hij zijn ogen sluit, betreedt hij daadwerkelijk de wereld van de insecten die binnen de lijst van het schilderij huist.

Verwondering

Een avontuur begint waarin de vele krioelende beestjes, die we doorgaans het liefste ontwijken, als uitgebalanceerde personages tot leven worden gewekt. We maken kennis met een reusachtige wesp, die door zijn statige manier van spreken de kinderen doet schateren van het lachen. De filosofische Hommel, die bij het lezen van zijn boek Het weten en het zijn niet verder komt dan de titel, wijst ons vervolgens onbewust op de soms absurdistische kant van het leven. Met overgave geeft Drost de vele karakters van de dieren vorm, elk insect heeft duidelijk zijn eigen stem waardoor geen moment van verwarring ontstaat. Vol bewondering kijk ik naar het ogenschijnlijke gemak waarmee Drost van het ene dier in het andere verandert en daarbij ook het jongetje Erik niet uit het oog verliest.

Tragiek

Enkel een luchtig sprookje is het zeker niet, zoals Midas Dekkers in de laatste editie van het boek omschreef: ‘onder ware humor schuilt tragiek’ en het is juist de tragische ondertoon van de voorstelling Erik of het klein insectenboek die het publiek zo in vervoering brengt. Het werk van Godfried Bomans dreigt in de vergetelheid te geraken, maar door het mooie spel van Peter Drost worden we gelukkig weer even herinnerd aan de verhalen en sprookjes die de kracht hebben zowel kinderen als volwassenen te ontroeren.

Tekst: Emma Louise Diest

Gezien: 20 november, Stadsschouwburg Amsterdam

Kijk hier voor meer informatie.

Lees ook:Het leven als een spelletje
Lees ook:Bergmans ‘Ontrouw’ opent DeLaMar
Lees ook:Jeugdtheater in boekvorm
Lees ook:Marc Klein Essink in Gelukkige Huisvrouw
Lees ook:Geniale vondsten in Maliënkolder

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>