Tramlijn Begeerte een groot genot

‘A streetcar named desire’ vind ik best een sexy naam maar roept bij mij geen beelden op. ‘Tramlijn begeerte’ daarentegen prikkelt mijn fantasie. Ik zie dan een oude stoomtram rijden, vol met uitbundige en vrolijke mensen die op zoek gaan naar geluk. Hun laatste bezittingen en geld besteed aan een enkele reis naar de plaats waar alle wensen zullen uitkomen. Een nieuw begin, een nieuw doel, het beloofde land. Maar de oude stoomtram zal eindeloos hetzelfde rondje maken zonder zijn eindbestemming te bereiken. Toneelgroep Oostpool speelt een prachtige bewerking van ‘A streetcar named desire.’

 

Bij wie klop je aan als je nergens meer terecht kan? Wanneer je geen vrienden meer hebt, je geld op is en de fouten uit het verleden je achtervolgen?

 

Kat-en-muisspel

 

Blanche Dubois (Maria Kraakman) is aangekomen bij het huis van haar zus Stella Dubois (Kirsten Mulder) die ze al jaren niet heeft gezien. Stella Dubois is lang geleden vertrokken uit haar ouderlijk huis en is intussen getrouwd met de immigrantenzoon Stanley Kowalski (Dragan Bakema). Blanche en Stella Dubois zijn telgen uit een rijk gezin met een koloniaal verleden. Blanche vertelt haar zus dat ze een aantal dagen wil blijven. Stella biedt haar alle gastvrijheid die ze maar kan bieden. Onbewust weet Stella dat haar zus in nood verkeert maar ze verdrijft bewust deze gedachten. Als Blanche haar zwager Stanley Kowalski ontmoet ontstaat er meteen een spanningsveld tussen hen. Blanche gooit al haar adellijke en vrouwelijke charmes in de strijd om de gunst van haar zwager te winnen. Stanley is een man die alleen luistert naar de taal van menselijke en dierlijke oerinstincten. Het kat-en-muisspel is begonnen. Langzaam en doelgericht ontrafelt Stanley de geheimen die Blanche met zich meedraagt totdat er niets meer dan een zielig hoopje mens overblijft.

 

Eigen droomwereld

 

Blanche leeft in haar eigen gecreëerde droomwereld. Iedereen die haar hieruit wil laten ontwaken beschouwt zij als de vijand: “Ik wil geen realisme, ik wil betovering.” Zij verheft zich boven de gewone vrouw en etaleert zichzelf als een intelligent persoon met kennis van kunst en cultuur. Toch beseft ze gelijktijdig dat ook zij af en toe neerdaalt naar de menselijke oerkrochten van haar ziel, als ze zich weer overgeeft aan haar lust voor jonge jongens: “Een vrouw die weet wat cultuur is, een vrouw met intelligentie en van goede komaf kan het leven van een man zo verrijken. Ik heb wat dat betreft iets te bieden en dat is voor altijd. Fysieke schoonheid is vluchtig. Een tijdelijk bezit…”

 

Zeer mooi verhaal gespeeld door een topcast en geregisseerd door een regisseur die zijn sporen heeft verdiend binnen de toneelwereld. Het decor is sober maar ademt het zuiden van Amerika. Dit wordt versterkt door de blues trompettist die een bluesy sfeer creëert op het toneel en de emoties van de acteurs uitvergroot.

 

De voorstelling was een groot genot om naar te mogen kijken. Van begin tot het eind was ik geboeid. De cruciale scènes binnen dit stuk werden zo goed gespeeld dat het leek of mijn emoties in mijn keel vast kwamen te zitten en ik bijna geen adem kreeg.

Tekst: Virginio Papa

Gezien: 13 september, Stadsschouwburg Amsterdam

Foto: Sanne Peper

Lees ook:Isabelle Huppert als Blanche op Holland Festival
Lees ook:Ivo van Hove opnieuw naar New York
Lees ook:Liz Snoijink in musical ‘La Cage Aux Folles’
Lees ook:Met mijn vader in bed (wegens omstandigheden) geselecteerd voor Duits theaterfestival
Lees ook:Gezien: Carmen, opera of familievoorstelling?

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>