MacBeth versus meesteroplichter Madoff

De hedendaagse heersers zijn geen koningen of keizers. De hedendaagse heersers zijn bankiers en beurshandelaren. Zij hebben hun onderdanen in hun geldelijke houdgreep. Totdat de financiële crisis het koninkrijk op haar grondvesten laat schudden. Wat moet je doen om het overeind te houden? Wie blijft er trouw aan de hoogste bankier? Wie pleegt er verraad? Macmadoff van Theatergroep Drang is een voorstelling over de wereld van bankieren, de wereld van het grote geld, de wereld van de meesteroplichter Macmadoff.

De dertienkoppige cast laat op humoristische, maar bloederige, wijze zien hoe onmenselijk ver mensen gaan om hun hebzucht te bevredigen. Het stuk is een kruisbestuiving tussen het klassieke koningsdrama Macbeth en het destructieve piramidespel van de Amerikaanse meesteroplichter Bernard Madoff. Het vertelt over hebzucht en machtshonger in aanloop naar de recente kredietcrisis.

Theatergroep Drang ontvangt haar publiek gastvrij met koffie en thee in kopjes, die waarschijnlijk van een Haags omaatje geleend zijn. Daarna verplaatsen we ons naar het tijdelijke theater verderop. In een diepe ruimte verschijnen de bankiers en handelaren in hun grijze nette kostuums. In een soort danse macabre doen zij hun nette kostuum goed. Die bekende beweging van een stropdas rechtdoen, de mouwen van het overhemd netjes onder het jasje doen en dan even de nek strekken.

Dan begint het financiële spektakel: deals worden gesloten, overnames worden gevierd en tussen neus en lippen door worden er ook nog even wat mensen ontslagen. Waren het er honderd of was het meer in de duizenden? De heksen uit Macbeth zijn in Macmadoff vervangen door drie ‘bitches’ in pittige mantelpakjes en pumps met killerheels. De bruin-, blond- en roodharige dames fluisteren, schreeuwen en sneren met zichtbaar genoegen hun onheilsspellingen. Met als toetje een zeer gemeen lachje.

Het is een verassende combinatie en tegelijkertijd ook zo vanzelfsprekend: het bloederigste drama Macbeth van Shakespeare en het geldverschillende schandaal van de oplichter Madoff. Dit heeft alle ingrediënten om een intrigerende voorstelling te worden. Helaas wordt de belofte wordt niet waargemaakt. Daar waar in Macbeth de spanning vrijwel altijd voelbaar is, wordt de spanningsboog in Macmadoff veel te langzaam opgebouwd. In tegenstelling tot Macbeth valt het eerste lijk pas net voor de pauze. Het probleem lijkt te liggen in het te getrouw willen vertellen van het oplichtersverhaal van Madoff. Dat gecombineerd met het niet makkelijk toegankelijke taalgebruik van de financiële wereld en de gedragen wijze van spreken maakt het moeilijk om meegesleept te worden in het verhaal. De vorige voorstellingen van Drang waren verassender, met flink tempo en geëngaeerder. Er zijn ticg verschillende lichtpuntjes in de voorstelling te ontwaren: de drie ‘bitches’, de hectische handelsdag in enkele minuten en de hectiek rondom het koffiezetautomaat. Maar deze lichtpuntjes en het beduidend spannendere tweede deel kunnen de voorstelling helaas niet meer redden.

Meer informatie: www.drang.nl

Tekst: Ester van Aalst


Lees ook:Palestra Rex, science fiction of realiteit?
Lees ook:Gezien: ‘Lady M’ door Annemarie de Bruijn
Lees ook:Suburbia houdt audities voor Faust
Lees ook:Shakespearemix voor jongeren
Lees ook:Vrouwen aan de macht

Heb jij Toneel.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!


Geef een reactie