De alternatieve nachtmis van Urban Myth

Kerstavond eens op een andere manier vieren, dat is wat Urban Myth en de Stadsschouwburg Amsterdam willen. De Nachtmis maakt tijd voor contemplatie en nieuwe waarden. Met De Alternatieve Nachtmis proberen de organisatoren, in de structuur van de traditionele katholieke liturgie, het publiek met een warm hart de sneeuw, de kerstdagen en de koude nacht in te sturen. Martijn Groenendijk was er namens Toneel.blog bij.

Onder regie van Jörgen Tjon A Fong spelen, of beter gezegd presenteren, Rosa Mee, Wouter van Oord, Désirée Snackey en Joy Wielkens deze ‘mis’. Aangevuld met sprekers Noraly Beyer en Paul Schnabel, en de zangacts Stadsjongenskoor Oldenzaal, Sounds of Voices, Muriël Blijd en het ‘Soulsound Choir’ onder leiding van Merlijn Twaalfhoven, vormen ze een divers geheel dat ons soms aan het lachen maakt en soms ernstig stemt en laat nadenken.

Hoogtepunten zijn de herleving van de overwinning van het Nederlands Elftal tegen Brazilië op het WK voetbal in juli, de zang van Joy Wielkens, de stemming om het goede doel te bepalen (die hilarische gelijkenis vertoont met de stemming op het CDA-congres) en de speech van Van Oord als Harry Mulisch. Buiten die momenten mist de bezieling en de samenhang in De Nachtmis. Het geheel oogt snel in elkaar gezet. De diverse onderdelen zijn op zich redelijk verzorgd, hoewel ze niet bijzonder veel bijdragen aan een centraal thema. Daarvoor liggen de onderwerpen, de vormen en de kwaliteit teveel uit elkaar. Het wordt een soort De Wereld Draait Door. Gesprek en amusement wisselen elkaar af in een oppervlakkige toonzetting en met te weinig tijd om ook maar ergens diep op in te gaan.

In diverse acts vallen haperingen te bespeuren, die je bij een goed gerepeteerde voorstelling en professionele acteurs niet verwacht. Het decor is net als bij Hamlet moet dood twee maanden eerder, van steigers gemaakt. Een verwijzing naar de bezuinigingen op de kunst, ofwel een gebrek aan creativiteit of een uiting van nieuwe waarden zonder schijnbare betekenis. De sprekers en zangers wordt het moeilijk gemaakt met ladders waar ze op en af moeten en constructies waar ze door- of omheen moeten.

Uiteindelijk vermaakt het grootste deel van het publiek zich wel, ondanks het vervelende tekort aan beenruimte in de Rabozaal van de Stadsschouwburg. Maar echt beklijven doet het niet: vrolijk toeterend op de kazoo, die we kregen ter vervanging van de vuvzela gaan we de nacht in, op weg naar het ‘ongebreidelde eet- en drinkgelag zonder inhoud’ van de ‘ten ondergang gedoemde kerst’ waar deze voorstelling zo tegen gekant is.

Lees ook:De enige lijn is geen lijn
Lees ook:Heilige huisjes omver bij De Nachtmis
Lees ook:Øntsnåppetån
Lees ook:Ramsey Nasr sluit zich na de zomer aan bij TA
Lees ook:Schwalbe genomineerd in Nacht van de Vergeten Toneelprijzen

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>