Gemiste kansen in Oostpools Hamlet

Hamlet heeft het zwaar. Zijn vader is dood en zijn moeder trouwt binnen no time met zijn oom. Als hij dan, door een geest ingegeven, ontdekt dat zijn vader door juist hem vermoord is, wil hij wraak. Shakespeares Hamlet is een populair stuk. Wie kent niet de legendarische woorden to be or not to be… Dit theaterseizoen zijn maar liefst vier Hamlets in het theater te zien. Vorige week was Toneel.blog.nl te gast bij Toneelgroep Oostpool. Daar heeft regisseur Marcus Azzini, in een bewerking van Joeri Vos, gekozen voor een bijzondere benadering.

Het begint goed. Twee jonge, goeduitziende jongens vertellen het publiek hoe het verhaal van Hamlet vooral niet gespeeld moet worden. Geen grootse gebaren of geschreeuw. Er klinkt al wat gelach en het publiek gaat er voor zitten. Maar dan ontspoort de trein al rap. In een prachtig decor van Theun Mosk, waarvan de betekenis het publiek tot het einde toe onduidelijk blijft, speelt zich, in bijna drie uur,  een tragedie af. Een tragedie die zich, wil hij boeiend blijven, zou moeten kenmerken door innerlijke strijd, de vraag wat waanzin is en wat niet, wie je kunt vertrouwen en wie niet en hoe de hang naar zoete wraak alles en iedereen vernietigt.

De jonge Sanne den Hartogh speelt de rol van zijn leven. Maar dat komt slechts op enkele momenten over het voetlicht. Niet dat Den Hertogh een slecht acteur is, nee, integendeel. Hij is plezierig om naar te kijken, heeft een prettige stem en met name in de hilarische toneelstuk-in-een-toneelstuk-scène, is hij op dreef. Dan geloof ik hem volledig. Hij heeft er lol en en gaat op in zijn Hamlet. Maar de vele, vele monologen die Hamlet rijk is, doen hem de das om. Monotoon, niet ingeleefd en absoluut niet geloofwaardig, werkt hij zich er doorheen. En hij is niet de enige. Alleen de altijd prachtige Maria Kraakman geeft haar personage een ziel. En ook Erik Whien laat, als een grappige, kruiperige en toch heel sympathieke Polonius, het publiek genieten. Zijn schakels, zijn mooie, scherpe spel en eigenheid maken hem tot een genot om naar te kijken. Jammer dat hij al vrij snel sterft en de rest van de voorstelling voor dood op het podium moet blijven liggen.

Regisseur Azzini houdt van de verbeelding en zoekt naar een manier van communiceren met het publiek. Maar dat lukt op deze manier niet. Hoeveel zijsprongetjes je ook richting de gasten in de zaal maakt.  Ja natuurlijk, de grapjes en dubbelzinnigheden over het huidige theaterklimaat vol bezuinigingen en strijd om het kunstbestaan, zijn leuk gevonden. Maar het blijft allemaal zo kabbelen en oppervlakkig. Er zijn zat momenten om deze Hamlet écht cynisch en sarcastisch te maken. Het publiek geniet van de momenten waarop dat vol overtuiging gebeurt. Ga er dan vol inhangen en maak van deze tragedie een komedie. Hij leent zich er prima voor. Nu kost het moeite om de ruim 2,5 uur uit te zitten en geboeid naar een verhaal te kijken dat, ondanks de vele mogelijkheden, nergens raakt of dieper gaat door meerdere gemiste kansen.

Lees ook:Krijg nou Titus wordt vervolgd
Lees ook:Hamlet is de Mona Lisa van de literatuur
Lees ook:Mijn moeder Medea is tenslotte mijn moeder…
Lees ook:Staande ovatie en gejuich bij Hamlet vs Hamlet
Lees ook:Experiment: Hamlet moet dood

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>