De zonnige en donkere kanten van borstkanker

Oktober is begonnen, een maand die in het teken staat van borstkanker. De schouwburg in Amstelveen kleurt voor de première van Ontboezemingen dan ook roze. Ontboezemingen is een humoristische voorstelling over een nare ziekte. Het publiek is benieuwd, maar angstig of plezier wel gepast is. Na tien minuten ben je echter de voorstelling ingezogen en durf je te lachen om de vijf verschillende vrouwen die allemaal hetzelfde knobbeltje delen.

Producent Joris van de Sande maakte drie keer mee hoe zijn moeder borstkanker kreeg. Hierdoor ontstond zijn droom om er een theatervoorstelling over te maken. Samen met regisseur Johan Verheij interviewde hij verschillende vrouwen met de ziekte geïnterviewd. Deze verhalen vormden de basis van het script. De vele monologen krijgen een extra dimensie omdat ook de kijker weet dat er een kern van waarheid in zit. Hij wordt onafgebroken meegenomen in de wereld van kanker.

We zien vijf verschillend vrouwen. Een rockchick, een überoptimist, een moslima, een oude dame en een carrièregerichte ‘Gooische chemovrouw’. Vrouwen die op hij eigen manier met hun diagnose borstkanker omgaan. De één plant haar chemo tussen werktijden, de ander geniet van de nieuwste snufjes in het ziekenhuis. Allen eigen en zichzelf. Het is mooi als de dames samen zijn en over elkaar praten, maar veel ruimte voor dialoog is er niet. Hoe zou het zijn om te praten met lotgenoten? De vrouwen durven die vraag niet te beantwoorden of is toch een regiekeuze?

Het tempo is uitermate fijn. Korte choreografieën en teksten wisselen goed af. Voor de pauze zijn de personages duidelijk geïntroduceerd, daarna is er behoefte aan verandering. Die gelukkig komt. De omslag van de ietwat te positieve Renée (Adrienne Kleiweg) naar iemand die eindelijk de donkere kant van kanker ziet, is sterk. Ook de dialoog van Puck (Dominique van Vliet) met haar minnaar, die zij alleen uitvoert, is aangrijpend en pijnlijk. Aandoenlijk is de knuffelmoslima Fatma (Leyla Çimen), die niet lief gevonden wil worden en ook niet als moslim gezien wil worden. Als iemand tegen haar zegt: ‘Mooie hoofddoek, is dat nou moslim?’, reageert ze hard met: ‘Nee, dat is kanker.’

Ontboezemingen wordt een humoristische voorstelling genoemd. Humoristisch wil ik graag vervangen voor schrijnend. Bij iedere lach, voel je een pijn in je onderbuik. Het einde is iets te letterlijk vormgegeven, verder is het beeld kloppend. Het witte, lege decor geeft ruimte voor de tekst. Ontboezemingen is een indrukwekkend toneelstuk, dat de zonnige én donkere kanten van borstkanker toont, met een maatschappijkritisch randje.

Meer informatie: www.spiriet.nl

Tekst: Inge Schouten

Lees ook:Humoristisch drama over borstkanker
Lees ook:Ontboezemingen genomineerd voor prijs
Lees ook:De ware tranen uitgewerkt
Lees ook:Adelheid Roosen en haar wijkjury
Lees ook:Nachtzusters vieren absurde Sinterkerstnieuwekoningen

Heb jij Toneel.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!