Drang is ontwapenend en hartverscheurend

Negen mijmerende personages bevinden zich in de twilight van de ouderdom. Ze kijken in de spiegel van hun jeugd en zien hoe ze levenslustig en verwachtingsvol de toekomst in dansten. Samen met hun jongere alter ego beleeft het publiek, met de ouden van dagen, hun nostalgische, beklemmende of verwarrende herinneringen die van hun dromen overbleven. Van dat rijexamen, van de bommen die vielen, van de onbereikbare liefdes, van het schip dat met man en muis vergaan is of van die prachtige carrière in het theater. Dat alles in de realiteit van het bejaarden- of verzorgingstehuis, waar de zorg per minuut wordt afgerekend. Op milde toon worden de (on)mogelijkheden van de verzorgers becommentarieerd én benut.

Liefdevol en hartverscheurend is het moment dat Fons, een gepensioneerde pastoor, door een verpleger in bed wordt geholpen. Die aai over het hoofd van de verwarde Fons en tegelijkertijd het verhaal over de schoot van een pater. De personages hebben allemaal hun eigen band met de stad waarin ze hebben geleefd; tijdens de voorstelling touren ze samen nog één keer langs alle plekken die hun levens markeerden. De lange voorstelling wordt regelmatig ondersteund en onderbroken door een grote swingband (de Swing time band of de Big Band Oegstgeest). Deze vrolijke noot laat de voetjes van de vloer gaan. Zo zie je de ouwe vrijster intiem en romantisch dansen met de Surinaamse Ricardo. Dezelfde Ricardo die als de muziek stopt alleen nog maar schuifelend vooruit komt en niet weet dat die verpleegster toch echt niet zijn dochter is.

Theatergroep Drang maakt theater op locatie. Weg van het comfort van de reguliere theaters en op zoek naar nieuwe uitdagingen. Deze uitdaging is in Bed gevonden door met een cast van jonge en oude, professionele en amateurspelers samen een voorstelling te maken. Een glansrol is weggelegd voor het echtpaar Miep (87) en Henk Stoel (82). Dit krasse echtpaar verwoordt poëtisch hoe de een het geheugen van de ander is. Hoe hun harten samen kloppen, maar dan met een seconde verschil, omdat je ook nog jezelf bent.

Bed is een cadeautje. Een komische, muzikale, melancholische, confronterende en ontwapende voorstelling over hoop, leven en de dood. Het biedt hoop: hoe jong of oud je ook bent, je mag – nog steeds – toneelspelen.

Bed speelt nog tot en met 23 oktober 2010 van woensdag tot en met zaterdag in de Brandweerkazerne aan de Erasmusweg 4 in Den Haag. Meer info: www.drang.nl

Lees ook:‘U bent mijn moeder’ wordt moeder/dochterverhaal
Lees ook:De dinosaurussen van het Nederlandse toneel
Lees ook:Laat de spelen beginnen!
Lees ook:Fringe: Meijer rekent af met scala aan angsten
Lees ook:Alle hoop verliezen, dat is vrijheid

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>