Een middag in Theater Bellevue: Fiftyfifty

Mugmetdegoudentand_Fiftyfifty_XandL_2KLEINOnze moderne tijd barst van de mogelijkheden om alles uit het leven te halen wat erin zit. Druk en verlangen om niets te missen herkennen we allemaal. Maar waarin vinden we ons geluk en wat is de rol van de Ander daarin? In Fiftyfifty zien we twee gelukkig getrouwde mensen, gespeeld door Marcel Musters en Lies Visschedijk, die beide de overtuiging hebben dat monogamie niet zaligmakend is. Ze hebben samen gekozen voor een open huwelijk en hier zijn heldere afspraken over gemaakt. Maar net als de wereld om ons heen is ook een relatie aan verandering onderhevig en blijkt iedere vorm van samenleven met de tijd ter discussie te staan.

Mugmetdegoudentand heeft dit jaar al meerdere voorstellingen gemaakt waarin het thema democratie, in de breedste zin van het woord, centraal staat. In Fiftyfifty gaat het om de democratie in een huwelijk. Wat leveren vrijheid en gelijkheid in een relatie op?

Op verzoek van mugmetdegoudentand werd Aaf Brandt Corstius gevraagd om een toneeltekst te schrijven, omdat haar columns op zo’n kernachtige en grappige wijze onze tijdsgeest weten te vatten en te relativeren. Volgens Musters maakt dit haar manier van schrijven uitermate geschikt voor het toneel en sluit aan bij het theater wat mugmetdegoudentand wil maken: actueel, humoristisch en maatschappijbewust. “De samenwerking was meteen een succes”, aldus Musters.

Onderhandelen wie de kattenbak verschoont

Hoewel Fiftyfifty niet als komedie is geschreven en de nadruk ligt op de realistische voorstelling van het onderwerp, zit het publiek te hikken van het lachen. Jens (Marcel Musters) en Milou (Lies Visschedijk) zijn al jaren getrouwd en hun liefde voor elkaar is nog altijd zichtbaar aanwezig. Net als in iedere lange relatie is gekibbel over huishoudelijke taken hen niet vreemd en ze zijn zo op hun gemak dat een boer laten of neuspeuteren geen taboe zijn. Van sleur of het rampscenario “beddendood” is echter geen sprake. Jens en Milou zijn er heilig van overtuigd de ideale samenlevingsvorm te hebben gevonden die hun relatie spannend houdt. Samenleven vraagt om een gelijkwaardige bijdrage van beide, maar ook acceptatie van de behoeften van de ander. Voor Jens en Milou ligt de grens niet bij de slaapkamer. Het onderhandelen over wie de kattenbak verschoont is net zo normaal als het elkaar gunnen van seksuele avontuurtjes.

‘Precies als de gesprekken die ik privé heb’

Volgens Musters zit de humor van het stuk vooral in de herkenbaarheid. Iedereen die een relatie heeft (gehad) zal zich herkennen in het gevoel van veiligheid jezelf te kunnen zijn, het zorgen voor elkaar, maar ook de heimelijke verlangens die je met je partner niet deelt. Die gevoelens waarin je als individu zoekende bent, al heb je een gelukkige relatie, hebben we allemaal. De voorstelling is een spiegel. “Het is scherp en grappig, maar precies zoals de gesprekken die ik privé heb,” vertelt Musters. “Dat is zo goed aan Aaf.” We streven als mens altijd naar idealen en een liefdevolle relatie is daarin voor velen het hoogst haalbare. Perfectie is echter een illusie. Er blijft altijd wel iets te wensen over. Onze tijdsgeest speelt daar razendsnel op in en de verleiding is groot onze verlangens onmiddellijk te bevredigen. Maar is dat goed?

Toneel gaat altijd over confrontatie. Er moet iets fout gaan wat boeit en de toeschouwer aan het denken zet. Wanneer blijkt dat Jens een langdurige affaire heeft met een andere vrouw in tegenstelling tot de kortstondige scharrels van Milou, slaan de twijfels toe. Staan serieuze gevoelens voor een ander in verhouding tot vluchtige spanning? Het fijne aan de liefde is juist de exclusiviteit, het gevoel dat jij voor de ander bijzonder bent. Als er ruimte is voor een derde partij, is exclusiviteit per definitie niet meer vanzelfsprekend. Jens: “Je kunt niet beloven dat je niet van een ander zult houden.”

Het zoeken is exemplarisch voor onze tijd. Een relatie is een keuze, maar ook een proces wat vraagt om reflectie. Ondanks dat er kaders zijn, zijn er ook oneindig veel mogelijkheden. Wat is de balans tussen tevredenheid en het najagen van alles wat aantrekkelijk is? Fiftyfifty laat op komische wijze zien dat niemand hier eigenlijk het antwoord op heeft en dat is erg leuk om naar te kijken.

Musters laat weten dat de samenwerking met Aaf Brandt Corstius een vervolg krijgt.

Tekst: Saskia Elise

Foto: X + L

Gezien: Première 4 november, Theater Bellevue Amsterdam

Meer informatie over Fiftyfifty in Bellevue vind je hier.

Lees ook:Fiftyfifty nu al verlengd
Lees ook:Mugmetdegoudentand presenteert TV7 op DVD
Lees ook:Imug voor op je Iphone
Lees ook:Hannah & Martin opnieuw in Frascati
Lees ook:De onoverkomelijke bloedband

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>