Parade: Confronterende schets van onze maatschappij in De Barbaren

Toneelgroep_Oostpool_Scenefoto_Barbaren_4_fotografie_Sanne_Peper

Ik betrap mezelf op het lachen om de harde grappen die worden gemaakt in Oostpools De Barbaren. Ik vraag me af of ik mij kan identificeren met dit Nederlandse gezin dat hier wordt neergezet. Dit gezin confronteert mij met de hedendaagse problemen. Het is herkenbaar en tegelijkertijd onbeschoft om dit te vinden.

Een gezin bestaande uit een ratelende vader die het grootste deel van de tijd aan het woord is. Een moeder die van een uitkering profiteert door haar rookprobleem. Een dochter die een crush heeft op een Egyptenaar, die absoluut geen Marokkaan is. En een zoon die de grootste ontwikkeling doormaakt in het stuk. Een gezin dat iedereen en alles voor gek verklaart, uitkaffert en zichzelf boven alles stelt. Dit gezin is verbluffend goed neergezet door Marcus Azzini.

In een razend snel tempo neemt Rick Paul van Mulligen ons mee door de moeilijkheden in onze maatschappij. Hij ratelt aan een stuk door over alle problemen in Nederland waar zijn gezin midden in staat. De teksten zijn humoristisch en vol van zwarte humor, geschreven door Johan Fretz. Met grotesk spel, duidelijk accent, enorm snel actie-reactievermogen op elkaar en heel mooi stil spel staat dit ensemble als een huis. De opbouw in deze dramaturgie vind ik sterk. Er wordt een eenzijdig beeld neergezet. Dit wordt opgebouwd naar een climax van de zoon, die nog even wordt aangedikt door een echo-effect en een accent dat verdwijnt. En opeens kijk ik naar een toespraak van een president over onze wereld. Waarin we met zijn allen: ‘minder, minder, minder!’ roepen.

Geen contrast

Het beeld speelt in deze voorstelling een grote rol. Het gezin kijkt continue naar de beeldbuis waardoor ze weinig echt oogcontact met elkaar hebben. Het zappen met de afstandsbediening is elke keer een explosieve aanzet voor het gooien van een nieuwe reeks meningen. Ik vind het heerlijk dat er een lange tijd geen contrast is. Er is één duidelijk beeld wat krachtig is neergezet, wat mede komt door het gigantisch prikkelende decor plus de kostuums: een kleurrijke huiskamer met 1 bank waar het gezin in verdwijnt door de ook overdreven kleurige kostuums. Wij kijken als publiek naar dit beeld als een soort tv. Een schets van een werkelijk gezin dat kan bestaan in onze maatschappij.

Dit gaat over alles en over niets

Je zit er als publiek bovenop. Je kunt het beeld niet ontkennen. De woorden niet ontkennen en de grappen niet ontkennen. Het is recht toe, recht aan. Dit werkt confronterend omdat ik erom moet lachen. Wil ik hier wel om lachen? Ook al is het cabaretesk neergezet. Het is pijnlijk, schrijnend dat deze mening over alles bestaat. Het lijkt ook over alles te gaan. Maar ook over niets. Het zijn lege woorden die tot me komen.
Kritiek? Ik moet hem nog een keer zien om alles helemaal mee te kunnen krijgen. De grote hoeveelheid woorden gaat soms zo snel dat ik het nog niet allemaal heb kunnen meekrijgen. Maar ik zou het ook fijn vinden om de voorstelling nog een keer te zien, dus zo erg is het niet!

Humoristisch: check. Uitdagend: check. Confronterend: check. Gaan dus!

Tekst: Sanne Arbouw

Foto: Sanne Peper

Gezien: 22 juli, Parade, Utrecht

Kijk hier voor meer informatie over De Barbaren.

Lees ook:Laatste regie van Aus Greidanus
Lees ook:De appel bouwt op
Lees ook:Vergeet niet die dvdbox te winnen!
Lees ook:Filmisch griezelen in grandioze HORROR
Lees ook:Holland Festival: weerstaanbare Arturo Ui door onweerstaanbare Berliner ensemble

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>