Parade: Sterke slapte en gitaristen bij Monica da Silva Trio

De tent op de Parade zit tot de nok toe vol, ook op de trappen. Het zwarte podium is aangekleed met veel staande schemerlampen met witte kappen, voor op het podium twee hoge stoelen en microfoons. De stemming van de twintig-dertigers is geladen vrolijk, nog voor hun leeftijdgenoten Tim Kamps en Arjen Lubach van het Monica de Silva Trio beginnen.

Het gitaristenduo bekend om hun vlotte humor en interactie met het publiek, opent met de vraag of ze zullen wachten op iemand die naar de wc is. Wie vindt dat we moeten wachten moet zijn hand opsteken. Vervolgens wordt zijn naam gevraagd, ‘Dirk’ klinkt er uit het publiek. Kamps pakt zijn gitaar en zingt: ‘Dirk op de boerderij…’. Al zingend koppelt hij Dirk aan ene Agracia, een rondborstige vrolijke dame op de eerste rij. En we leven al met de gedachte dat Dirk en Agracia…. Als Dirk binnenkomt en de trap op snelt, is de sfeer gezet, hij laat het geamuseerd over zich heen komen.

Een zesjarig jongetje met snoep

Iedereen moet staan en gaan zitten als het lied niet meer over hem of haar gaat. Het is grappig en soms schuurt het. Zeker als er zinnen vol ontkenning gaan over semitisme. Uiteindelijk blijft er een man ‘Julius’ over. Als ze vragen of hij muziek maakt, knikt hij.

‘Soms ook nog drums?’

‘Ja toevallig wel’

‘Wij zoeken nog een drummer, kom!’

De man klimt het podium op. Als ze vragen wat hij in zijn hand heeft, zegt hij ‘snoep’. ‘Een zesjarige heeft een snoepzakje’, schampert Kamps. De drummer kijkt gelaten toe en begint een solo. En dan nog een. Het publiek applaudisseert. Het klinkt steeds beter. Uiteindelijk trek je als publiek de conclusie – wat je toch al dacht – dat Julius bij Kamps en Lubach hoort. De drummer verdwijnt naar de achtergrond. Ze komen er niet meer op terug. Mijn gezelschap bestaat uit een tienjarig meisje en een achttienjarige jongen Dirk.

Kamps en Lubach steken de draak met het alsmaar commerciëler wordende theater. Op de eerste rij zit hun sponsor Spa. Ze bezingen hem en geven meesmuilend toe dat ze dat moeten doen: ‘Spa. Sponsor Spa, Sparade’.

Date advies

Na de vraag wie er op Twitter en op Facebook zit, volgt er date advies en een lied ‘Playing hard to get’. Hoe lang wacht je tot je reageert met een bericht? Een uur, een dag, vijf dagen? Vijf! Hard to get! De sketch mondt uit in een liefdesverklaring voor een frisse blonde op de eerste rij.

Als Kamps en Lubach Vriendschap bezingen, krijgt de sketch naast het hoge Bert en Ernie gehalte ook verdieping, er verandert geleidelijk iets. Kamps zingt ‘als jij slaapt, streel ik zachtjes jouw rug’.

Deze verstilde weergave van vriendschap met heimelijk homo-erotische tintje wordt abrupt beëindigd door een signaal op de mobiel van Lubach. Lubach laat Kamps met zijn vriendschapsverklaring zitten en vertrekt, terwijl hij aan Julius vertelt dat zijn date op de Parade is gearriveerd.

Het podium zwart met witte lampenkappen wordt donker. Hierna keren Julius en Lubach terug en nemen met Kamps het applaus in ontvangst. Blije gezichten voor, tijdens en na de voorstelling.

Lol met hier en daar verdieping. Paradegeschikt zou je zeggen. De tienjarige vond het grappig. Als ik achttienjarige Dirk vraag wat hij het leukste vond straalt hij: ‘de grappen en de interactie met het publiek’.

Tekst: Janneke Holtslag

Gezien: 9 augustus, Parade, Amsterdam

 

 

Lees ook:Weinig houvast tijdens kerst met Rooyackers, Kamps en Kamps
Lees ook:Uitreiking BNG Nieuwe Theatermakers Prijs 2009
Lees ook:Man met hoed op de Parade
Lees ook:Parade werkt samen met AIDs fonds
Lees ook:Dolby winnaar Parade

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>