Dette Glashouwer heeft niets met geld: ‘Money, Money, Money!’

Aan linnen tafeltjes nippen enkele dames aan een perfect glas wijn na van een luxe lunch in de Captains Bar van hotel Schygle op Terschelling. De zaal stroomt vol met Oerol publiek, easy going, met verwaaid zilt haar en windjacks op schoot. Blij dat ze binnen zijn, want de voorstelling Money, Money, Money van Dette Glashouwer is uitverkocht.

Als het licht uitgaat zien we een sober toneel met waslijn waaraan een wit gordijn aan wasknijpers hangt. De lijn is verder leeg. Vanuit een gangetje wervelt een lange witblonde dame met zwarte hoed en witte zeventiende-eeuwse kraag door het publiek. Ze cirkelt rond, laat zich al rondjes draaiend bewonderen. Als ze op het podium staat maakt ze indruk. Zwart en strak gekleed, perfectie en mooi, mooi! Flitslichten overal vandaan. Ze ontvangt en stuurt: ‘Okay, jullie mogen nu foto’s maken, dan gaat de telefoon uit!’.

En zo geschiedt het. Haar glasheldere stem overtuigt: ‘ik heb niets met geld’.  Instemmende geknik uit het publiek. Haar verschijning in zwart met de witte zeventiende eeuwse kraag onder het maskerachtige gezicht en de hoed doen ons denken aan de Nachtwacht. Aan een zwarte mouw hangt sierlijke wit kanten afwerking. We hebben in de inleiding kunnen lezen dat Glashouwer na het opheffen van haar theatergroep Suver Nuver financieel op de bodem belandde. Als puber dacht ze: ‘Wat is geld? Wat kun je ermee? Als ik nou zelfmoord pleeg hoeveel kindertjes uit Afrika kan ik dan redden?’ Ze neemt ons mee door de vertwijfeling van het leven en het moment in haar leven in 2012 dat ze niet meer wist wat te doen. Ze besloot dat te doen wat voorbij komt. En ging haar ultieme uitdaging aan: geld begrijpen. Ze reisde door Amerika, werkte en ontving dienst voor een dienst en groef zich in om de financiële wereld en geld te begrijpen.

Het geldsysteem is niet de oplossing. Dienst voor een dienst dan? Werken met ‘Noppes’, een zelfbedacht geldsysteem? Of zoals de burgemeester van Wörgl dienst voor een dienst verzon om de crises met zijn plaatsgenoten te overleven? Of andere bloeiende complementaire geldgemeenschappen in Afrika of Dubai?

Wat kosten die mannen niet?

‘Geld is gebaseerd op vertrouwen. Nadat goud niet meer het onderpand was maar het vertrouwen in de beheerder zo groot was dat cheques en aandelen voldoende basis waren, kwamen de speculanten en fraudeurs en bloeide corruptie. Overigens de kunsten bloeiden ook overal.’ Even lijkt Glashouwer weg te dromen, dan schudt ze het hoofd en vervolgt. ‘Grootgeldverdieners de graaiers bij bijvoorbeeld de banken, ze willen niet meer bonus maar ze willen de grootste. Het gaat ze niet om het geld, het gaat erom dat je meer krijgt dan een ander. Wat kosten die mannen niet?  Het publiek lacht om de herkenning.

Ze haalt een kledinghanger tevoorschijn met een shirt met een grafiek. Het is de geluksgrafiek. Bij 58.000 ligt de grens. Daarboven of daaronder ben je niet maximaal gelukkig. Wil je meer dan heb je last van de ‘verlangende geest’. De verlangende geest maakt je ongelukkig maar houdt verband met het primitieve overlevingsinstinct, je kunt niet stoppen.’ Ze hangt hem aan de waslijn.

Geld houdt ook verband met angst. Angst dat ik het niet waard ben. Maar ik heb niets met geld! Ze schreeuwt het uit. Dan haalt ze aan dat het net is als een verwaarloosde relatie. Drie keer je partner omhelzen, dan smelt je. Zou ik niet geld omhelzen? Waarom ook niet.

Geld omhelzen

Haar zeventiende-eeuwse witte kraag wordt een kapje op haar hoofd. Haar blonde haar en vuurrode lippen, vallen nog meer op. Ze omhelst een dollarbiljet, kust het en roept:

‘Ja, ik wil!…  Meer, meer!’ Dan zingt ze met glasheldere stem een lied. ‘We are the 99 percent’.

‘Meer geld is als betere seks.’ Ze kijkt ondeugend het publiek in dat reageert met een daverende lach. Dan hangt ze de witte kraag aan een kledinghanger op de waslijn.

Via Time Banks, tijd voor tijd, besluit ze dat ons geldsysteem erop gericht is dat we rente betalen aan rijke mensen. De presidenten op de dollarbiljetten zijn allemaal dode presidenten die tegen de centrale bank waren. Hoe is dan toch die bank er gekomen? Ze haalt aan dat er in een geheim overleg de vondst ontstond. We noemen het geen centrale bank maar de ‘Federal Bank, de Federal Reserve’.

Je kocht een vrouw, betaalde de prostituee

Gazali, Tuzi, Middeleeuwen, winstdeling en reputatie. We flitsen door de tijd, door de geschiedenis van het geld. ‘Je kocht een vrouw en betaalde de prostituee’. Uitbundig maar ook ongemakkelijk gelach is het gevolg. Glashouwer neemt het nauwelijks in ontvangst, ze schakelt door van kritiek op het geldsysteem naar de wens om geen geld te hoeven hebben.

‘Wat zou het niet mooi zijn dat we net als de Joden elke zeven jaar schulden kwijt schelden. Weg met de sprinkhanen van Private Equity’.

Aan het eind sluit ze af met de mogelijkheid aandelen te kopen van rode tot gouden aandelen. Waarbij ze zelfs champagne serveert. Ook is het nu al voor het uitverkoren publiek mogelijk haar road movie te kopen die pas in september uitkomt.

‘Wat een leuke voorstelling!’

‘Ik vond het wel een lesje financiën hoor.’

Het publiek geeft als altijd aan elkaar de eerste reactie. De man naast me vond het ‘heel leuk’. Het deed hem denken aan ‘Inside Job’ en aan ‘Bonfire of the Vanities met Thom Hanks. Hij blijkt econoom en voelt er veel voor de voorstelling in zijn bedrijf te laten spelen. Hij geeft zich net als velen op voor de e-maillijst en koopt alvast de Roadmovie.

De theaterversie begint in Rotterdam en trekt via Amsterdam, Utrecht en Eindhoven door het land. Laat je verrassen door originaliteit, sensualiteit en gedegen financiële kennis van een vrouw die alles mee heeft en die nu nog droomt van geld precies op de geluksgrens.

Tekst: Janneke Holtslag

Gezien: 22 juni, Hotel Schygle- Captains Bar – Oerol 2013

Foto: Mieke Kreunen

 

 

 

 

Lees ook:Parade: Dette Glashouwer over de illusie van geld
Lees ook:Glashouwer als theatrale economiedocent
Lees ook:Bach, Barbie and the Holy Ghost
Lees ook:Conny Janssen Danst heeft beste Parade-voorstelling
Lees ook:Bas Keijzer en Bas Muijs in ‘The Match 2010′

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>