Pool (no water)

Een succesvolle kunstenares nodigt een stel vrienden uit in haar luxe villa met zwembad. Aan de goede sfeer komt een eind als de gastvrouw door een afschuwelijk ongeluk in coma raakt. Zodra ze in het ziekenhuis ligt, ontstaat er een waanzinnig plan. De groep is in extase. Net als alles uit de hand begint te lopen, ontwaakt de vrouw uit haar coma. Pool (no water) is een stuk van de Engelse Mark Ravenhill, over de broosheid van vriendschap. Ludy Graffelman ging kijken op de Parade in Den Haag.

Dit is een voorstelling die sprankelt. Alle acteurs staan stralend op het toneel, weten waar ze mee bezig zijn en komen geloofwaardig over. En zo hoort het ook. Er zit alleen weinig dialoog in de voorstelling, terwijl hij toch heel talig is. Alle personages vertellen hun belevenis direct aan het publiek of verhalen over elkaar. In eerste instantie is dit interessant, maar op den duur is de continue uitleg van gevoelens niet boeiend genoeg. We willen dat veel liever zien dan horen. En het zijn prima acteurs dus dat kunnen ze best.

Pool (no water) staat te boek als een muziektheatervoorstelling en de muzikale begeleiding is in handen van twee van de acteurs. De muziek is goed verzorgd, maar de live uitvoering voegt niet heel veel toe aan het verhaal. Het grootste deel van de voorstelling is gebaseerd op gesproken tekst, maar er is ook nog wat muzikale begeleiding aanwezig.

Pool (no water) is een bijzondere voorstelling over het leven in de kunstwereld en is goed te bekijken. De visie op kunst waarover de underground kunstenaars in de hoofdrollen van spreken zetten je aan het denken. Wel wordt dé kunstenaar afgeschilderd als cliché van een artistiekeling. Verslaafd aan de hard drugs en met weinig meer activiteit dan seks bedrijven. Dat is een vrij eenzijdige, saaie en onrealistische vertolking van de kunstwereld. Op enkele vakken wordt net even misgeschoten in Pool (no water), maar door de prestatie van de acteurs valt dat gemakkelijk door de vingers te zien.

Pool (no water) is nog te zien tijdens de Parade in Utrecht en Amsterdam.

Tekst: Ludy Graffelman

Lees ook:Theo’s leven is niet zo leuk
Lees ook:Hakenkruizen op een festivalterrein
Lees ook:Don Juan en buurvrouw op de Parade
Lees ook:Let’s get Dranck!
Lees ook:Hilarische rock ‘n roll op de Parade

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>