Acteurs stijgen boven zichzelf uit in Rouw siert Electra

7842_791x545Rouw siert elektra. Om de één of andere duistere reden associeerde ik  het verhaal met een Romeinse tragedie. Daarom ben ik er tien jaar geleden niet naar toe gegaan. Nadat me was verteld dat de voorstelling van Toneelgroep Amsterdam om een familiedrama ging, geschreven door Eugene O’Neil, was ik om. Onbevangen en zonder verwachting nam ik plaats op de eerste rij van de Stadschouwburg Amsterdam.

De acteurs van Toneelgroep Amsterdam komen op. De opperste concentratie, adrenaline en spanning spatten van hun gezichten. Daardoor ben ik meteen  gefocust en word zo de voorstelling ingezogen. Het is mooi om te zien hoe de acteurs zich met militaire precieze naast elkaar opstellen aan de voorkant van het toneel en hun schoenen en sokken uittrekken. In Ivo van Hove’s beleving behoor je een stuk van Eugene O’Neil op blote voeten te spelen. De voorstelling begint rustig met een introductie van de stamboom van de familie Mannon, uitgelegd door Seth de huisknecht.(Hugo Koolschijn). Dit duurt ongeveer 15 minuten en dan breekt de hel los. Schitterende monologen en dialogen waarin de acteurs zich letterlijk en figuurlijk blootgeven. We zien alle facetten van hun kracht en kwetsbaarheid. Elk personage is op zoek naar liefde. In de zoektocht naar deze liefde bevinden zij zich op een slagveld waarin elke verkeerde stap hun ondergang kan betekenen. Er ontstaat een ijzingwekkend schaakspel waarin er geen winnaar kan en mag zijn.

“Hou me vast ik wil liefde voelen!”

“Zichzelf straffen voor het feit dat ze geboren zijn!”

“ Alleen in de aarde kun je slapen!”

Shock moment

Dit is een TA voorstelling zoals ik hem graag zie. Toneelgroep Amsterdam heeft een geweldige keuze gemaakt om dit stuk in hun repertoire op te nemen. De stempel van regisseur Ivo van Hove’s is duidelijk aanwezig en herkenbaar. Er zitten een aantal technische snufjes in verwerkt die ik zeer op prijs stel. Het filmen  van de personages om hun emoties uit te vergroten. En de korte film waarin ik een shock moment ervoer. Er gebeurt iets in de korte film wat ik nog nooit op toneel heb gezien. Alleen al daarom zou je de voorstelling moeten zien. Verder het gebruik maken van laptops en webcams tijdens een aantal chatsessies tussen broer (Eelco Smits) en zus (Halina Reijn) verhoogt de spanning.

De acteurs stijgen boven zichzelf uit en nemen mij mee in de waanzin van de personages en het verhaal. En daarboven zweeft Halina Reijn. Haar adem is toneel. Haar wezen is toneel.

Deze voorstelling behoort in mijn ogen tot de topstukken van Toneelgroep Amsterdam. Daarom verdient deze voorstelling elke uitvoering een uitverkochte zaal.

Tekst: Virginio Papa

Gezien: 30 augustus, Stadsschouwburg Amsterdam

Foto: Jan Versweyveld

 

Lees ook:Halina Reijn volgend jaar solo
Lees ook:Filmdebuut Ivo van Hove
Lees ook:Poolse prijs voor Halina Reijn
Lees ook:Halina Reijn vanaf augustus in Nederland
Lees ook:Bloot geeft kijkje achter de schermen bij TA

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>