Mandela Wee Wee: “Ik zoek de moeilijkheidsgraad op”

Mandela Wee Wee (29) is net afgestudeerd aan de toneelacademie in Maastricht, heeft een tour achter de rug met MC Shake van Zep, waarin hij naast Raymi Sambo stond. Daarnaast speelde hij nog enkele rollen in Nederlandse speelfilms, waaronder Gooische Vrouwen. Op dit moment vertolkt hij de rol van ‘Jason’ in de voorstelling Mogadishu bij de Utrechtse Spelen.

En nu een hoofdrol in een grote zaalvoorstelling, hoe bereid je je op zoiets voor?

Mandela: “Zoals ik altijd doe: je tekst goed leren, het stuk technisch ontleden en veel uitproberen op de vloer, wat werkt wel en wat niet. Je eigen tekst goed begrijpen en vandaar uit een personage bouwen met verschillende niveaus vind ik ook belangrijk. Je komt ook al veel te weten over je personage door de tekst van je medespelers goed te lezen.”

Ik wil de beste worden

Wat zoek je in de rollen die je speelt?

“Ik zoek de moeilijkheidsgraad op van mijn rollen. De uitdaging ligt in het personage en zijn verschillende lagen. Met elke rol wil ik mezelf steeds meer ontwikkelen. En met elke ontwikkeling maak je ook een specifiekere werkwijze voor jezelf. Als ik me in een rol heel erg kan vinden, kan ik er ook in opgaan. Daarbij wil ik het onderste uit de kan halen met als uiteindelijk doel de erkenning van het publiek, maar nog meer voor mezelf. Ik wil in mijn vakgebied een van de betere acteurs worden op het gebied van film, televisie en theater.”

Wat is hierin het aandeel van regisseur Matthias Mooij voor jou?

“Matthias biedt ons vrijheid om de vloer op te gaan en te durven uitproberen, iets dat ik nodig heb als acteur. Dus ook momenten het oneens met hem te zijn, is een normaal creatief proces. En daar waar het soms voor ons niet goed voelt als acteur op de vloer, ziet de regisseur dat het wel werkt, daar wijst hij ons dan ook op. Want uiteindelijk proberen we het verhaal zo goed mogelijk tot zijn recht laten komen.”

Hoe zijn de repetities tot nu toe gegaan?

“De repetities zijn heel aangenaam. De groep bestaat uit ervaren acteurs, net afgestudeerde acteurs en mensen zonder opleiding, maar die op hun talent en originaliteit zijn gecast. Deze variété zorgt voor een goeie dynamische en creatieve sfeer op de vloer. We hebben hier en daar wat blessures gehad, maar uiteindelijk staan we er allemaal.”

Wat maakt voor jouw de rol van Jason zo interessant?

“Om kort het verhaal uit te leggen; Jason staat met zijn vrienden een schoolgenoot te treiteren, zijn lerares komt ertussen, maar ze wordt tegen de vlakte gewerkt door Jason. Zij wacht met het vermelden van het incident uit zorg voor Jason omdat hij na dit incident van school kan worden gestuurd.

Op zijn beurt verzint Jason de leugen dat zij hem eerst had geduwd en een racistische uitspraak had gedaan. Dit uit angst voor een slechter toekomstperspectief. Daarin neemt hij iedereen mee. Zo wordt iedereen een schakel in de leugen. Uiteindelijk wordt de leugen groter dan Jason zelf.

Jason is geen bad-noy

Ik ken veel Jason’s op verschillende niveaus. Daardoor is hij ook niet te definiëren als een bad-boy. De leugens gaan met hem aan de haal. Als acteur is het voor mij de uitdaging om Jason niet eenzijdig op het toneel te zetten, maar juist ook zijn denkwereld te laten zien. Zo kunnen toeschouwers zichzelf afvragen hoe zij met zo’n situatie om zouden gaan.”

Hebben jullie het stuk vertaald naar de huidige Nederlandse multiculturele samenleving?

“Tom Kleijn, onze schrijver, heeft het proberen te vertalen naar de straattaal van Nederlandse jongeren op dit moment. Je probeert dingen uit op de vloer en ziet wat werkt en niet. De taal die Jason met zijn vrienden praat is anders dan de taal die hij met zijn vader praat.

Ik vergelijk Jason met Lance Armstrong

Als ik de actualiteit vergelijk met mijn personage Jason, dan denk ik vaak aan Lance Armstrong. Iemand bij wie de leugen zo groot werd dat hij niets anders meer kon dan die leugen in leven te houden. Totdat hij uiteindelijk verantwoordelijkheid moest nemen voor zijn daden.”

Heb jezelf weleens een leugen verteld waar andere de dupe van werden?

“Nee naar mijn weten nooit, maar ik heb ook liever dat de schuld bij mezelf ligt, daar kan ik alleen van leren. Fouten worden gemaakt, maar ik kan me dan tenminste aanpassen zodat ik er volgende keer niet weer in verval.”

Door: Joerie Widdershoven

Meer weten over de voorstelling Mogadishu? Kijk hier voor meer informatie.

 

Lees ook:Gezien: Medea door het Nationale Toneel
Lees ook:Huub Stapel haalt het uit zichzelf
Lees ook:Sophie is eindelijk Julia!
Lees ook:De jongste broer van Toneelgroep Amsterdam
Lees ook:Bestaan De Vloer Op bedreigd

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>